![]() |
| pieczec miasta Poznania z XIV w. |
Na herbie miasta Poznania mozemy dostrzec apostola Piotra i Pawla. Najstarszym znanym nam wizerunkiem herbu Poznania jest pieczęć Rady Miejskiej na dokumencie z 1344 r.
![]() |
| wizerunek z 1898 r. herbarz Otto Huppa |
Herb Poznania łączy atrybuty architektoniczne (mury i baszty) z motywami religijnymi (patroni - św. Piotr i św. Paweł). Na tarczy widnieje fragment muru obronnego z trzema basztami i bramą - mające symbolizować, że Poznań posiada prawa miejskie (motyw często spotykany na tarczach herbowych, wskazujący na znaczenie miasta). W bramie znajdują się dwa skrzyżowane klucze, które uosabiały autonomię poznańskiego grodu. Wizerunek polskiego orła to prawdopodobnie symbol prorektora miasta Przemysła II. Po prawej i lewej stronie znajdują się gwiazdy i półksiężyce, które miały symbolizować moc księcia (wg heraldyków zostały dodane w XIV w.)
![]() |
| wspolczesny herb Poznania |
Św. Piotr stojący na lewej baszcie trzyma klucz do miasta, co miało symbolizować związek stolicy pierwszego biskupstwa w kraju ze stolicą Piotrową. Natomiast św. Paweł z mieczem i księgą miał uosabiać jednocześnie męstwo i przestrzeganie prawa. Wszystkie elementy godła zostały umieszczone na błękitnym tle. W średniowieczu duże znaczenie odgrywała symbolika barw, która ukształtowała się w Europie pod wpływem chrześcijaństwa. Błękit był barwą m.in.nieba, Matki Bożej, wiary, wierności, stałości, lojalności i powietrza.
Święci Piotr i Pawel to patroni katedry, najstarszej w Polsce. Jako pierwsze biskupstwo w Polsce poznanska katedra otrzymała patronów katedry rzymskiej.


